تبلیغات
دیدبان شیعه- بدعت وشیعیان - احتجاج حضرت رضا علیه السلام با مخالفان شیعه در مجلس مامون‏

على بن حسن بن شعبه حرانى در تحف العقول از حضرت رضا علیه السلام احتجاجات مفصلى نقل كرده و آن اینست كه مأمون علماء عراق و خراسان را در مجلس خود گرد آورده بود، و از آنان پرسید معنى این آیه شریفه‏ ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِینَ اصْطَفَیْنا مِنْ عِبادِنا چیست؟. علماء حاضر در مجلس گفتند مقصود همه امت میباشند، مامون گفت یا ابا الحسن نظر شما در این باره چیست؟.

حضرت رضا علیه السلام فرمود من نظر آنها را قبول ندارم، عقیده من این است كه خداوند متعال در این آیه شریفه عترت طاهره علیهم السلام را در نظر گرفته است.

مأمون گفت چگونه عترت را منظور داشته و امت را قصد نكرده است.     فرمود: اگر امت را در نظر گرفته بود باید همه آنها در بهشت باشند، زیرا خداوند بعد از این فرمود فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَیْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِیرُ.سپس بهشت را براى آنها مقرر كرد و فرمود جَنَّاتُ عَدْنٍ یَدْخُلُونَها و وراثت را براى عترت طاهره قرار داد نه براى غیر آنان، بعد فرمود عترت طاهره همانها هستند كه در كتاب خود آنها را وصف كرده و فرموده‏ إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَكُمْ تَطْهِیراً و حضرت رسول صلى اللَّه علیه و آله فرمود:«انى مخلف فیكم الثقلین كتاب اللَّه و عترتى أهل بیتى، لن یفترقا حتى یردا على الحوض» انظروا كیف تخلفونى فیهما، یا أیها الناس لا تعلموهم فإنهم أعلم منكم».

علماء گفتند یا أبا الحسن عترت را به ما معرفى كن، مقصود از آن آل پیغمبر و یا غیر آل او هستند؟ امام رضا علیه السلام فرمود مقصود از عترت آل پیغمبر مى‏باشند. علماء گفتند از حضرت رسول صلى اللَّه علیه و آله وارد شده كه فرمود امت من آل من هستند، و اصحاب آن حضرت نیز در یك روایت مستفیض نقل میكنند كه فرمود «آل محمد امته».                           امام رضا علیه السلام فرمود به من بگوئید آیا صدقه بر آل محمد علیهم السلام حرام است؟.

گفتند آرى، فرمود: آیا بر امت هم حرام است گفتند خیر حرام نیست.


حضرت رضا علیه السلام فرمود این است فرق بین آل و غیر آل، واى بر شما شما كجا میروید؟ آیا از قرآن روگردان شده‏اید؟ مگر نمیدانید كه ظاهر روایت نیز مختص است به كسانى كه برگزیده و هدایت شده‏اند، و دیگران در این آیه شریفه عنوانى ندارند.

علماء گفتند: این مطلب را از كجا میگوئید؟ فرمود: خداوند متعال میفرماید: لقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً وَ إِبْراهِیمَ وَ جَعَلْنا فِی ذُرِّیَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَ الْكِتابَ فَمِنْهُمْ مُهْتَدٍ وَ كَثِیرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ‏.طبق نص این آیه شریفه وراث انبیاء و كتب باید افراد متقى و هدایت شده باشند نه فساق و تبه‏كاران مگر نمیدانید كه نوح علیه السلام از خداوند متعال درخواست كرد و گفت: بار خدایا فرزندم جزء خاندانم هست و تو وعده دادى كه خاندانم را نجات دهى.

خداوند متعال فرمود: آن فرزند از خاندانت نیست و او دنبال كارهاى ناشایست میرود و از آنچه علم ندارى از من نپرس، اینك تو را پند میدهم كه از آنچه نمیدانى سؤال نكنى.در این هنگام مامون پرسید آیا خداوند عترت را بر سایر مردم فضیلتى داده است؟ حضرت رضا سلام اللَّه علیه فرمود: خداوند متعال عترت پیغمبر را بر سایر مردمان برترى داده و در قرآن مجید به این موضوع اشاره فرموده است.

مأمون گفت: در كجاى قرآن به این امر اشاره كرده فرمود: در آنجا كه گفته:إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى‏ آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِیمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِینَ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ‏ در آیه دیگرى نیز فرموده: أَمْ یَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى‏ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَیْنا آلَ إِبْراهِیمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَیْناهُمْ مُلْكاً عَظِیماً بعد از این به همه اهل ایمان خطاب كرد و فرمود: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِی الْأَمْرِ مِنْكُمْ‏(1) یعنى كسانى كه كتاب و حكمت را به آنان ارث داد و از این جهت مورد حسد مردم قرار گرفتند و خداوند در این باره فرمود: أَمْ یَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى‏ ما آتاهُمُ اللَّهُ‏ تا آخر آیه كه مقصود اطاعت از برگزیدگان پاك میباشد و مقصود از «ملك» هم در این آیه شریفه اطاعت از آن مصطفین میباشد.    علماء گفتند: آیا خداوند متعال «اصطفاء» را در قرآن تفسیر كرده است:امام رضا علیه السلام فرمود: خداوند در دوازده جاى قرآن بطور آشكار معنى و تفسیر فرموده است.

اول در آیه شریفه‏ وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَكَ الْأَقْرَبِینَ‏ و رهطك المخلصین كه در قرائت ابى بن كعب و در مصحف عبد اللَّه بن مسعود چنین آمده بود، و در هنگام جمع‏آورى قرآن به دستور عثمان به وسیله زید بن ثابت به این صورت درآمد، و این منزلت بزرگ و شرف و فضیلت عظیم را خداوند مخصوص آل پیغمبر فرمودند.

آیه دوم در باره اصطفاء این است: إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَكُمْ تَطْهِیراً در این فضیلتها هست، كه هیچ معاندى نمیتواند آن را انكار كند، زیرا در این جا فضیلت بسیار روشن و آشكار است.

آیه سوم هنگامى است كه خداوند متعال خواست آل پاك پیغمبر را از دیگران تمیز دهد، از این رو به آن حضرت امر كرد تا در مباهله با نصارى نجران بگوید:تَعالَوْا: نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِینَ‏ در این هنگام حضرت رسول صلى اللَّه علیه و آله على و فاطمه و حسنین علیهم السلام را با خود برداشت و در مباهله حضور پیدا كرد. پیغمبر اكرم در این جا نفس خود را با آنان قرین هم قرار داد میدانید مقصودش از أنفسنا و أنفسكم چه بود؟ علماء گفتند مقصود خودش بود. امام رضا علیه السلام فرمود: اشتباه میكنید، مقصودش على علیه السلام بود، دلیل بر این سخن اینست كه فرمود: لینتهین بنو ولیعة أو لأبعثن الیهم رجلا كنفسى‏(1) كه در این جا على علیه السلام منظورش بود، این خصوصیتى بود كه در آن حضرت بود و دیگران در آن دخالتى نداشتند.

ادامه دارد....... در کامنت بعد



تاریخ : جمعه 20 آذر 1394 | 10:51 ب.ظ | نویسنده : عشاق امام موسی کاظم علیه السلام | نظرات

  • paper | فارسی بوک | ماه موزیک